يعنى فاطمه عليها السلام ، پدرش ، همسرش و فرزندانش » « 1 » ؛ چنين مىفهميم كه تمامى خلايق براى محبت به اهل بيت عليهم السلام آفريده شده‌اند . با اين توصيفات ، وجود دشمنان ايشان به چه معناست ؟ و چه فلسفه‌اى دارد ؟ ج : باسمه جلت اسمائه منظور از جملات ذكر شده ، اين است كه خداوند براى محبت به محمد صلى الله عليه و آله و آل محمد عليهم السلام اين جهان را آفريده و نعمت وجود را به عالم موجود افاضه كرده است ؛ نه به اين معنا كه خدا اين عالم را آفريده است تا همه خلق ، محب و دوست‌دار پنج تن آل عبا باشند . بنابر اين جايى براى پرسش مذكور باقى نمىماند . « 2 »

--> ( 1 ) . إًنّى ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِيَّةً ، وَ لَا أَرْضاً مَدْحِيَّةً . . . إِلَّا فى مَحَبَّةِ هؤُلاءِ الْخَمْسَةِ ، . . . هُمْ : فاطِمَةُ وَ أَبُوها وَ بَعْلُها وَ بَنُوها ؛ بحارالانوار ، ج 35 ، ص 22 ، باب 1 ، قسمتى از حديث شريف كساء ؛ الموسوعة الكبرى عن فاطمه الزهراء عليها السلام ، ج 6 ، ص 114 . . ( 2 ) . توضيحا اين كه در ضمن پرسش‌هايى در مورد جبر و اختيار گفتيم كه ارزش عمل انسان به ارادى و اختيارى بودن آن است تا فلسفه وجود پاداش و مجازات تحقق يابد و گرنه اگر بنا باشد آدمى خود به خود خوب يا خود به خود بد شود پس پاداش و مجازات معنا ندارد و به تبع آن بهشت و جهنم هم بى معنا مىشود ، زيرا اين نوعى جبر است . فردى كه با وجود عقل كه همانا حجت و پيامبر درون است و با وجود پيامبران و رسولان و كتب آسمانى كه همانا حجت برون اند و از بيرون خوبى و بدى و راه حق و راه باطل را به او ياد مىدهند ، انتخاب مىكند كه خوبى ، معرفت و ايمان كسب كند و قدر و منزل معصومين را بشناسد و از ايشان پيروى كند و از راه ايشان به خدا برسد ، پاداش خواهد داشت و اگر همين شخص جهالت كسب كند و كفر وشرك ونفاق بورزد و به جاى پيروى از مردان خدا از شيطان پيروى نمايد طبعا مجازات خواهد داشت و اين عين عدل است . .